Çayır mantarı

Çayır mantarı

Çayır mantarı
Çayır Mantarı Nasıl Olur? Çayır Mantarı Nasıl Tanınır? Çayır Mantarının Diğer Adları Nelerdir? Çayır Mantarı Zehirli midir? Çayır Mantarının Tadı ve Kokusu Nasıldır? Çayır Mantarı Ne Zaman Toplanır? Çayır Mantarının Faydaları Nelerdir? Çayır Mantarı Nasıl Tüketilir?

Çayır Mantarı-Agaricus campestris
Sıkça rastlanan, lezzetli bir mantar türüdür. Agaricus cinsi mantarlar içerisinde kültürel şartlarda üretilen bir türdür. Üretimi aynen Agaricus bisporusun üretimine benzemektedir. Kültür üretimi en çok yapılan türdür. Habitat olarak en çok geç Yaz döneminden, Sonbahar sonları ve Kış başlangıcına kadar, kadar kırlarda, çayırlarda, yeşil alanlarda rastlanır. Bazen zengin azotlu topraklarda, gübreli park ve bahçelerde de rastlanabilir.

Çayır Mantarının Diğer Adları Nelerdir?
Çayır mantarı bazı yörelerde Evlek, İçikızıl, Kara Dolaman, Gugguvaga gibi isimlerle anılmaktadır.

Çayır Mantarı Nasıl Tanınır?
Şapka :Şapka çapı ortalama olarak 3-12 cm olup, konveks (dışbükey) şekilli, genişleyen küre şeklindedir. Olgunlaştığında yayvan, krem beyaz renkte merkezinde ise çizgili ve
kahverengimtraktır. Kenarında yüksük parçası bulunabilir.

Lameller: Şapkadan ayrılan etek, sap uzadıkça sapın üzerinde yüzük (halka) şeklinde kalır ve lameller kendini gösterir. Lameller saptan bağımsız pembemsi renkte olup, yetişkin bireylerde kahverengi ve tonlarındadır. Mantar yaşlandıkça lamellerin kahverengi tonu giderek koyulaşır. Lamellerinin bu renk tonu ile bu türü Amanita türleri ile diğer zehirli türlerden ayırmak için özellikle dikkat etmek gerekir.

Sap : Sap ortalama 2-10 x 1-2,5 cm ebatlarında, şapka ile aynı renkte, pürüzsüz ve sağlam yapılıdır. Genç bireylerde lamellerin üzerini kapatan ve şapka ile birleşik lamel koruyucu beyaz etek bulunur. Bu etek ileri evrelerde sap uzadıkça ve şapka genişledikçe yırtılıp şapkadan ayrılır.

Etli Kısım: Bu tür etli bir mantar olup, eti beyazdır. Fakat mantar yaşlandıkça et rengi pembeleşir.

Spor İzi : Spor rengi kahverengidir.

Çayır Mantarı Zehirli midir?: Çayır mantarı yenilebilen bir mantar türüdür. Fakat Çayır mantarına görünüş olarak benzemekle birlikte Amanita virosa, Amanita verna ve Amanita phalloides türü mantarlar zehirlidir. Özellikle Amanita phalloides türü mantarlar Türkiye’deki ölümcül zehirlenmelerin neredeyse % 95inden sorumlu, son derece zehirli ve tehlikeli bir mantardır.

Çayır Mantarının Tadı ve Kokusu Nasıldır?: Hafif ekşi kokusu ve güzel tadı vardır.

Çayır Mantarı Nerelerde Yetişir? : Çayırlık, çimenlik ve tarlalarda öbekler halinde görülür. Çok yaygın olarak bulunan değerli bir mantardır.

Çayır Mantarının Faydaları Nelerdir? :
Düzenli olarak alındığında içersinde bulundurduğu vitaminler sayesinde iştahsızlık, zayıflık, hazımsızlık, beriberi ve sütü kesilen emzikli kadınların sütünün arttırılması gibi rahatsızlıkları giderdiği saptanmıştır.

Çayır Mantarı Ne Zaman Toplanır? : Temmuz ve Kasım ayları arasında toplanır. 

Çayır Mantarı Nasıl Tüketilir?
Yemek olarak birçok alternatif pişirme şekli ile pişirilerek yenilebilen çok lezzetli bir türdür. Yeterince bilgiye ve deneyime sahip kişiler turşusunu da yapabilmektedir. Ayrıca Kış ayları için zeytinyağı içinde veya farklı konserve teknikleri ile hazırlanarak konserve olarak da bekletilip kullanılabilir.

Agaricus campestris is a widely eaten gilled mushroom closely related to the cultivated button mushroom Agaricus bisporus. It is commonly known as the field mushroom or, in North America, meadow mushroom.

Description
The cap is white, may have fine scales, and is 3 to 12 centimetres in diameter; it is first hemispherical in shape before flattening out with maturity. The gills are initially pink, then red-brown and finally a dark brown, as is the spore print. The 3 to 10 centimetres (1.2 to 3.9 in) tall stipe is predominantly white and bears a single thin ring. The taste is mild. The white flesh bruises a dingy reddish brown, as opposed to yellow in the inedible (and somewhat toxic) Agaricus xanthodermus and similar species. The thick-walled, elliptical spores measure 5.5-8.0 nm by 4-5 nm. Cheilocystidia are absent.

Similar species
Several species may be confused with Agaricus campestris. Amanita virosa and similar, closely related species, are morbidly toxic. Agaricus xanthodermus (the yellow stainer) causes gastrointestinal problems. Agaricus arvensis, the horse mushroom, is an excellent edible. White Clitocybe species that also grow on lawns, and in grassy places may be dangerous to eat.


Çayır mantarı (içi kızıl)

Edibility
It is widely collected and eaten, even by those who would not normally eat wild mushrooms. This mushroom is not commercially cultivated on account of its fast maturing and short shelf-life. Culinary uses of the meadow mushroom include eating it sauteed or fried, in sauces, or even sliced raw and included in salads. In flavor and texture, this mushroom is almost identical to the white button mushroom available in grocery stores in the United States. Be sure to rinse well to dislodge any sand, and also watch out for small, white larvae which tunnel through the stems and caps. Among the similar species mentioned above, there have been cases (in fact the most common cause of fatal fungus poisoning in France) where the deadly toxic destroying angel (Amanita bisporigera) has been consumed by individuals who mistook it for this species. The edibility of specimens collected from lawns is uncertain because of possible contamination with pesticides or other chemicals.

Click to rate this post!
[Total: 1 Average: 5]
(Visited 13 times, 1 visits today)

Alakalı yazılar

Leave a Comment